Yanvarın 21, 2012 – Ələsgər Siyablının Berlin Konfransında Giriş Çıxışı

Yanvarın 21, 2012 — Ələsgər Siyablının Berlində Azərbaycan Xalqının Demokratik Cəmiyyət Uğrunda Müqavimət Hərakatının Avropa Konfransında Giriş Çıxışı

January 21, 2012 — Alasgar Siyablı’s Opening Speech at the European Conference of Azerbaijan People’s Resistance Movement for Democratic Society held in Berlin, Germany

Rasul Guliyev - Rəsul Quliyev haqqında

Rasul Guliyev is the former Speaker of the Parliament of Azerbaijan (1993-1996) and is currently leader of the Open Society Party, one of Azerbaijan’s opposition parties. He is a passionate proponent of democracy. He actively participates in efforts to secure democracy and human rights in Azerbaijan, an oil-rich nation by the Caspian Sea and a former Soviet Republic. He writes and speaks out forcefully against the dangers of resurgent dictatorships in the former Soviet Republics. Mr. Guliyev resigned from his post as Speaker in 1996 to protest the human rights violations, censorship policies, widespread bribery and corruption, and anti-democratic policies of the Heidar Aliyev regime. Since that time he and his relatives and colleagues have been continually harassed by the government, now headed by Heidar Aliyev’s son, Ilham. Mr. Guliyev and his family live in political exile in the United States. During the past several years Mr. Guliyev has devoted his efforts to writing political and historical books that reveal the realities of life in Azerbaijan today. His books have enjoyed widespread interest in the Azeri diaspora forced to leave their homeland because of political persecution. Millions now live across Europe, in Russia, and the U.S. Recently, when excerpts from his latest book were published in an opposition newspaper in Azerbaijan and the book began selling within Azerbaijan, the government intervened to halt its distribution. Mr. Guliyev has presented briefings to US policy makers in numerous forums, including those sponsored by the National Democratic Institute (NDI), the International Republican Institute (IRI), the Congressional Human Rights Caucus, the Carnegie Endowment for International Peace, and the Kennan Institute of the Woodrow Wilson International Center. He has testified before the US Congress’ Helsinki Commission (Commission on Security and Cooperation in Europe) on the issue of Elections, Democratization, and Human Rights in Azerbaijan. Government Service and Political Involvement Following a career in the oil industry (in 1992 Mr. Guliyev was named Vice President of SOCAR, the State Oil Company of Azerbaijan Republic), and with the advent of Azerbaijan’s independence from the Soviet Union, Mr. Guliyev became involved in the political process in Azerbaijan. He served as Speaker of the Parliament during the early years of independence but became increasingly disenchanted after former KGB General Heidar Aliyev seized power. Since the late 1990’s he has been a leading opposition figure and party leader. In 2005 he was his party’s candidate for the parliamentary elections, but was prevented from returning from exile to Azerbaijan to participate in the election process. In dramatic events, the government closed and sealed off the airport to prevent his plane from landing and arrested many of his supporters. Despite this, he garnered the majority of votes in his precinct – yet the authorities would not validate his victory in this election that international observers decried as marred with irregularities and falsifications. Two years later Mr. Guliyev co-founded the Open Society Party and was elected party leader. Since the 2008 presidential elections, the entrenchment of Ilham Aliyev’s power, and the growing reliance on Azerbaijan by the US, repression in Azerbaijan has increased. Journalists and American-educated Azeri bloggers have been arrested for talking and writing against Ilham Aliyev and his family. The office and home of a leading human rights activist was recently bulldozed by the government. This climate creates dilemmas for the U.S. government which looks to Azerbaijan for energy resources for the West and for cooperation with regional security needs. The next Azerbaijan presidential election will be held in 2013. Ilham Aliyev will be the leading candidate. The opposition in Azerbaijan has been crushed. And under Aliyev’s leadership and direction, the country’s Constitution has been amended to remove term limits and set the stage for Aliyev’s being “president for life.” It is in this context that Rasul Guliyev is renewing his efforts to remind and inform U.S. policy makers of the on-going repression and corruption that plagues Azerbaijan, and encouraging U.S. policy makers to speak out about these realities. Personal Rasul Guliyev is married to Elmira Guliyeva, formerly an oil engineer. He is the father of three and has six grandchildren.

2 Cavab to “Yanvarın 21, 2012 – Ələsgər Siyablının Berlin Konfransında Giriş Çıxışı”

  1. Resul bey,cixislarinizi diqqet ile izledim ve sozlerinize,fikirlerinize,mubarize dolu hisselirinize bigane qala bilmedim.Mende oz qisaca fikrimi bildirmek isterdim,ancaq bildiyiniz kimi,bunu mumkun hesab etmirem,en azindan ozum ucun,ailem ucun tehlukesiz hesab etmirem.Hetta bu yazini size cox boyuk qorxu hissi ile yaziram ki,birden demek olmaz,Azerbaycandaki hakimiyyet orqanlari,veya icra strukturlari ve hokumet numayendeleri ile birge,guc strukturlari memurlarinin eline kececeyinin qorxusu altindayam.Demek isteyirem ki,eger en ne derecede tehlukeli oldugunu bile bile,nece ailemi zulme bucar edim.Qisaca men bele neticeye geldim ki,ya gerek pis veziyyetde yasayaq,yada olek.Men olmekden qorxmaram,eger evladlarimin,atamin,anamin ve s….bundan sonra dahada acinacaqli veziyyete dusmeyeceklerini bilsem,ancaq en eminem ki men bir ideya ugruna ailemi qurban vermek,onlarin eziyet cekmesine goz yuma bilmerem.Cixis yolunu ele tapin ki,bu menim ve enim kimi Azerbaycan vetendaslarinin ailesinin qani ve ya bir tike corek pulu bahasina basa gelmesin.Men ve menim kimi basqalari sesini cixarmayacaq,sebebini men sizden daha yaxsi bilirem,inanin mene.Cixardmayacaqlar,cunki onlar tam her seyden mehrum ola bilerler,o zaman kim korpelerimizin coreyini erecek?Azerbaycana demokratiyanin gelmesini kim evladinin yemeyi bahasina getirib mitinqlere cixacaq?Cox boyuk azinliq.Ekseriyet,getmeyecek,cunki qorxurlar.Qorxurlar i,eve 100-150 manat pul getirirler,onuda dartib alsalar evladlari,xeste ve qocalari ac,sefil qalacaqlar,sozun esil enasinda olecekler,veya hebs edilib ya iceride xesteliye meruz qalaraq ya da fiziki iskencelere meruz qalaraq,ya da en azindan uzune soyulmeyen syunc qalmayacaq,sonra onu qeyretine sigisdirmayib ozune qest etmek mecburiyetinde qalacaqlar.Beli,men bilirem,qeyreti olan bu isencelere dozmez hakimiyyet terefinden,ancaq bir seyi de nezere alin ki,bele yene her seyimizi ailemize feda ede bilirik,ancaq onlar acindan olse mene ne qeyret,ne heyat lazim deyil.Men teklif ederdim ki,siz beynelxalq teskilatlari bu ise celb edesiniz.Onlarin heqiqi huququ gucunu bu millete gosteresiniz,yoxsa qorxacaqlar.Men eminem ki,menim bu barede cox yaxsi fikirlerim var,sizin cox boyuk nufuzunuz var beynelxalq alemde.Bundan stifade ederek,bilirem ki siz bu hakimiyyetle mubarizede qalib gele bilersiniz.Men size inaniram.En sade bir teklifimi deyim:hansisa bir nufuzlu teskilatin mitinqde istirakini temin edin,hetta bir necesinin,gorum nda Polis ve ya digerleri o dubinkalari onlara vura bilecek mi?…Cavabiniz mene cox maraqli olardi,yazsaniz cox sevinerem.Sag olun.

    • Mən sizin söylədiklərinizi həm qəbul edirəm həm də başa düşürəm.Ancaq nə etmək olar ki, insanlar öz azadlıqlarını heç vaxt qurbansız ala bilməyiblər.Hər halda son 2000 ildə azadlığını mübarizəsis əldə etmiş elə bir xalqı, elə bir ölkəni nümunə kimi göstərmək mümkün deyildir.Biz qurbanlar verib öz azadlığımızı ala bilmişdik,təəssüf ki,fərasətsizliyimizdən itirdik, yenidən 1970-ci illərin rejiminə qayıtdıq.Yeganə bir fərqlə. O dövrdə Moskvanın qorxusu imkan vermirdi bizim ”rəhbərlər” tamamilə azğınlaşsın.

      Kimlərsə ,,Özü gedib oturub Amerikada, uşaqları da yanında. Ona görə belə asanlıqla Azadlıq qurbansız olmur,, deyəcək. Bunu söyləyənlər də haqlıdır. İş belə gətirib ki, bu söylənənlər həqiqətdir. Ancaq məgər mən Azərbaycanda ən qaynar vaxtlar istər 1988,istər 1990-cı illərdə səsimi çıxartmırdımmı?Xaricdən ölkə daxilində aktivliyi artıra bilirəm.Xaici ölkələrə səfərlərim və o ölkələrin parlament üzvüləri ,hökümət nümayəndələri ilə görüşlərimlə Azərbaycana diqqəti yönəldə bilirəm. Maraqlıdır gəlib Azərbaycanda zindanda otursa idim nəyə nail olacaqdıq? İndiyə qədər bəziləri anlaya bilmir ki, bu hökümət mənim Azərbaycanda hətta zindanda olmağımdan belə qorxur və ona da razı deyildir.Elə olmasaydı məni 2005-ci ildə Azərbaycana gətirən təyyarəyə Bakıya yenməyə icazə verərdilər.

      Biz qurban verdik. Ancaq azadlığımızı əldə saxlaya bilmədik. Daha da kölə vəziyyətinə düşdük.Belə davam edərsə həmin köləliyi estafet kimi övladlarımıza verəcəyik.1990-cı ilin şəhidlərinin valideyinlərindən,uşaqlarından kiminsə xəbəri varmı? Əminəm ki,yoxdur.O vaxt sovet ordusunun Bakını işğal etməsini alğışlayanların çoxu bu gün hakimiyyətdədir. Şəhidlərin hesabına şan-şöhrətə, dünyanın ən zəngin adamlarına çevrilmiş banditləri öz övladlarından ,cah-cəlallarından,xaricdəki mülklərindən başqa heç bir şey maraqlandırmır. Hansı şəhid ailəsindən söhbət gedə bilər?!

      Xaricin demokratiyanı dəstəkləməsinə nail olacağıma heç bir şübhəm yoxdur.Ancaq içəridən tərpəniş olmadan bu dəstəklərin əhəmiyyəti o qədər də böyük olmayacaq.

      Amerika öz azadlığını əldə etmək üçün 1 milyondan artıq insan itirib.Fransız inqilabında həmçinin.

      Sovet imperiyasının dağılması uğrunda mübarizədə 5 mindən çox alman, minlərlə macar ,minlərlə polyak ,milyondan çox pribalt,500 min ukraynalı (bunlar hamısı 2-ci dünya müharibəsindən sonra həlak olan partizanlar və sovetlərin represiya etdikləri onların ailələridir) milyonlarla yaponlar,koreyalılar bu siyahını mən davam etdirə bilərəm.

      Keçən il 5 mindən artıq Misirli,15 mindən çox Livanlı,100-lərlə Tunisli artıq 5 mini keçmiş Suriyalı da azadlıq uğrunda həlak olanların arasındadır.

      Ancaq mən bu yolu təklif etmirəm.Mən təklif edirəm ki,qorxmayıb icazə alacağımız mitinqlərə çıxasınız.Əgər hökümət xalqın gücünü görsə cəsarət edib heç kimi həbs edə bilməz və qazandığı dilənçi payı 100-150 manatı da əlindən ala bilməz. İnanın ki, bu hökümətin xalqına qarşı etdiyi cinayətlər elə səviyyədədir ki, onların ayağa qalxmaq istəyən xalqı əzməyə cəsarəti çatmaz. Pərən-pərən düşəcəklər. Siz özünüzdə cəsarət tapmalısınız. Qorxunuza qalib gəlməlisiniz.

Cavab qoy

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: