“Ölkəni Qanlı – Qadalı Günlərə Aparan Siyasi Təfəkkürün Maskasıdır.”

Yazar: Heydər Oğuz

Ölkəmizdə bəzi çevrələr Rəsul Quliyevin iqtidar mənsubları arasındakı nüfuzunu bərk tənqid atəşinə tutduğu anlarda bizdən coğrafi məkan olaraq çox da uzaqda yerləşməyən Suriyadan həqiqi atəş səsləri gəlir. Beynəlxalq Amnistiya Təşkilatının verdiyi məlumata görə, Hələb şəhəri vətəndaş müharibəsinin iki cəbhəsi arasında baş verən çarpışmalar nəticəsində artıq xarbazara çevrilib. Bu çarpışmalardan ən çox əziyyəti isə sadə vətəndaşlar çəkirlər. Həm hökumət qüvvələri, həm də müxalif silahlı dəstələr özləriylə əks-qütbdə gördükləri sadə insanları azyaşlı uşaqlarıyla bərabər gülləbarana tutur, siyasilərin bir-birinə duyduğu düşmənçilik hisslərinin ucbatından günahsız insanların qanı axır. Bu qanın nə zaman duracağı isə bəlli deyil. Hətta axıdılan qanlar səngisə belə, insanların qan yaddaşında dərin izlər buraxan yaralar ölkəni parçalanmalara qədər götürəcək, Suriya ən azı iki yerə bölünəcək.

Suriya xalqının başına gələn bu qanlı faciənin yeganə səbəbi təbii ki, cəmiyyətin iki müxtəlif barışmaz siyasi qütbə bölünməsi və bu qütblər arasında birləşdirici amillərin olmamasından qaynaqlanır. Başqa təbirlə desək, “Rəsul Quliyevsizlik” sindromuyla üz-üzə qalan Suriya xalqı həm iqtidarının, həm müxalifətinin barışmazlığı sayəsində özünün ən ağır günlərini yaşayır.

Səhifələrində ölkə başçısının təbliğinə geniş yerlər ayıran mətbuat orqanlarının Rəsul Quliyevə münasibət sırası gələndə özünü barışmaz müxalifət kimi aparması səmimilikdən xeyli uzaq olduğu kimi, geyindiyi maska da əslində mələk maskası deyil. Ölkəni qanlı – qadalı günlərə aparan siyasi təfəkkürün maskasıdır. Odur ki, üzdən göründükləri kimi olduqlarını, sifətlərindəki cizgilərin həqiqi simalarını əks etdirdiklərini əsaslandırmalarına ehtiyac belə yoxdur. Sifətlərindəki əgər maskadırsa bu təbii ki, onların ayıbıdır, yox əgər maska deyil, üzlərinin həqiqi görüntüsüdürsə və onlar gerçəkdən bu dərəcədə müxalifətçidirlərsə, belə müxalifətçilik Azərbaycana Suriyanın aqibətini bəxş etməkdən başqa heç bir fayda gətirə bilməz.

İstənilən cəmiyyəti qansız-qadasız dəyişmənin, islah etmənin yeganə yolu qütblərarası körpü rolunu oynayan şəxsiyyətlərin səyi hesabına xilas etməkdir. Əgər dedikləri kimi Rəsul Quliyevin hakimiyyət qüvvələri arasında nüfuzu həqiqətən bu qədər güclüdürsə, o hətta Kəmaləddin Heydərov kimi “fövqəlnaziri” müxalif qüvvələrə hər hansı xidmət göstərməyə təşviq edə bilirsə, buna yalnız sevinmək lazımdır. Çünki bu iddiadan belə nəticə çıxır ki, hakimiyyətlə müxalif qüvvələr arasında arzu olunan körpü qurulmuş və bu körpü vasitəsilə ölkənin demokratikləşməsini dinc yolla reallaşdırmaq mümkündür.

Ölkənin demokratikləşməsi naminə mütləq Kəmaləddin Heydərovların qanının axıdılması və ya hansısa zümrənin qətliama uğradılması heç zaman demokratik inqilabların ideya və tezisi olmamışdır və olmayacaq da. Bu, olsa-olsa bolşevik vulqarizminin təzahürüdür ki, nəticəsi heç bir  müsbət tərəfi olmayan “proletar diktaturası” deyilən siyasi sistemi doğurur. Azərbaycan cəmiyyəti “proletar diktaturası”nın ağır nəticələrini görmüş və bundan xilas olmaq naminə içi Musavat qarışıq demokratik qüvvələrin tərəfində dayanmışdır. İndi həmin düşərgənin aparıcı partiyalarından birinin adına iddia edən təşkilat öz yaranış hədəflərindən yayınırsa, yenidən “proletar diktaturası”na yuvarlanırsa, ətrafına təbii ki, beş-on “proletariat”dan başqa heç kimi cəlb edə bilməz. Çağırışına yalnız bir neçə minlik insan kütləsi müsbət reaksiya verər ki, bu zümrənin hesabına da 20-ci sahədəki kiçik meydanşanın 10/1-i qədər ərazini doldurmaq olar. Bununla isə ölkədə heç bir siyasi dəyişikliyə nail olmaq mümkün deyil.

Demokratik inqilabın zəfər qazanması üçün bu mübarizəyə ən sıravi vətəndaşdan ən yüksək post tutan iri məmura qədər hər kəs cəlb olunmalıdır. İstər Kəmaləddin Heydərov olsun, istərsə də Ziya Məmmədov-xüsusilə geniş imkanlara sahib iri məmurların cəlb olunmadığı inqilab gerçək inqilab olmaqdan çıxar, cəmiyyət ya vətəndaş müharibəsinə yuvarlanar, ya da müxalif siyasi qüvvələr 1917-ci ildəki kimi siyasi sürprizlərə ümid bağlamalı olar. Bunun da nəticəsi yenə də cəmiyyəti inkişafa deyil, tənəzzülə aparmaqdır.

Kəmaləddin Heydərovların demokratik mübarizəyə cəlb olunmasının mənəvi əsasları da var. Onlar zənn edildiyi kimi, indiki rejimin yaradıcı ünsürləri deyillər. Sadəcə bu rejimin yaratdığı siyasi vəziyyətdə belə pul qazana bilən, öz bacarığıyla kapitalına kapital qatmağa çalışan iş adamlarıdır. Bu iş adamlarının günahı deyil ki, mövcud rejim onlara öz qaydalarına görə oynamaq, yaradılmış korrupsiya sistemində korrupsioner olaraq yaşamaq, qazanmaq imkanı vermişdir. Şəxsən mən inanıram ki, ölkədə tamamilə başqa rejim olsaydı, Kəmaləddin Heydərov, Ziya Məmmədov və ya digərləri yenə də ölkənin ən varlı vətəndaşları olardılar. Uşaqlıq illərində vətənpərvər gənc kimi adını eşitdiyim Kamalın, onu “korrupsioner  Kəmaləddin Heydərov”a çevirən mövcud cinayətkar rejimin diktə etdiyi şərtlər altında yaşamaqdan heç də xoşlandığını təxmin etmirəm. O da istərdi ki, mədəniyyətinə, ədəbiyyatına vurğun olduğu Vətəni dünyanın ən sivil ölkələrindən birinə çevrilsin və bu qabiliyyətli iş adamı millətinin qanını soran Gömrük və ya Fövqəladə Hallar naziri kimi yox, mötəbər iş adamı kimi qazansın, kimlərəsə çörək versin, bəstələdiyi musiqilərlə milyonların ürəyində dolaşsın. Sabahından, bu günündən arxayın şəklidə millətin arasında gəzsin, geyindiyi mundirə görə yox, yaratdığı musiqilərə, iş yerlərinə görə sayğı və ehtiramla qarşılaşsın, günlərin bir günündə axirət dünyasına köçəndə isə xatirələri yüz illərlə yaddaşlarda yaşasın, özündən geriyə buraxdığı nəslinə, nəcabətinə bəs edəcək iqtisadi imkanıyla, gətirdiyi baş ucalığıyla xatırlansın.

Bugünkü rejimin ən böyük zərbəsini də məhz bu cür adamlar yaşamaqdadırlar. Rejimin diktə etdiyi şərtlərlə qazandığına görə  korrupsioner adını alıb, kiminsə səltənətini qorumaq üçün dəridən-qabıqdan çıxır, topladığı rüşvəti hansısa xarici boks hakimindən tutmuş ölkənin hakimi-mütləqinə qədər geniş bir arenaya səpələyə-səpələyə müflisləşir. Üstəlik də, adı minlərlə cinayətlərdə hallanır, gələcəyi təhlükə altındadır, sabahını isə qaranlıq bir gecə gözləyir. Bu gün əldə etdiyi sərvəti də halal yolla qazanılmağına görə özününkü deyil. Hətta rejim dəyişilməsə belə, “gözü çıxmış qardaşı” Nazim İbrahimov kimi əlindən alınar, o isə başdan-ayağa çirkaba bulaşdığına görə cınqırını belə çıxara bilməz. Özünün ən böyük əzabına çevrilən bu rejimdən qurtuluş üçün verə biləcəyi mübarizənin isə özünün faciəsi ilə tamamlanma ehtimalı var. Çünkü dəstək verə biləcəyi müxalif qüvvələr vulqar təfəkkürlüdürlər və onların hakimiyyətə gələcəyi təqdirdə ölkədə qanın su yerinə axmayacağına, Suriyanın, Liviyanın müdhiş günlərinə düşməyəcəyinə heç kim təminat verə bilməz. Bu cür siyasi atmosfer içərisində onun başqa cür hərəkət etməsi təbii ki, qaş düzəltmək əvəzinə göz çıxarmaq qədər faciə ilə nəticələnər.

Adını müxalifət qoyaraq cəmiyyətə vulqarizm abu-havası təlqin edənlərin ölkənin iri iş adamlarına təlqin etdiyi siyasi mənzərə bundan ibarətdir və əslində iri kapital mənsublarını ürküdərək demokratik  hərəkatdan yayındırmağa xidmət edir. Belə bir vəziyyətdə kim daha çox rejimin bir uzantısıdır- Kəmaləddin Heydərovlarmı, yoxsa cəmiyyətə vulqarizm təbliğ etdiyi halda ölkə başçısının şəninə əfsanələr yaratmaqla məşğul olan qondarma müxalifət partiya və mətbuat orqanlarımı?

Əziz oxucu, artıq bu suala özün cavab ver.

Rasul Guliyev - Rəsul Quliyev haqqında

Rasul Guliyev is the former Speaker of the Parliament of Azerbaijan (1993-1996) and is currently leader of the Open Society Party, one of Azerbaijan’s opposition parties. He is a passionate proponent of democracy. He actively participates in efforts to secure democracy and human rights in Azerbaijan, an oil-rich nation by the Caspian Sea and a former Soviet Republic. He writes and speaks out forcefully against the dangers of resurgent dictatorships in the former Soviet Republics. Mr. Guliyev resigned from his post as Speaker in 1996 to protest the human rights violations, censorship policies, widespread bribery and corruption, and anti-democratic policies of the Heidar Aliyev regime. Since that time he and his relatives and colleagues have been continually harassed by the government, now headed by Heidar Aliyev’s son, Ilham. Mr. Guliyev and his family live in political exile in the United States. During the past several years Mr. Guliyev has devoted his efforts to writing political and historical books that reveal the realities of life in Azerbaijan today. His books have enjoyed widespread interest in the Azeri diaspora forced to leave their homeland because of political persecution. Millions now live across Europe, in Russia, and the U.S. Recently, when excerpts from his latest book were published in an opposition newspaper in Azerbaijan and the book began selling within Azerbaijan, the government intervened to halt its distribution. Mr. Guliyev has presented briefings to US policy makers in numerous forums, including those sponsored by the National Democratic Institute (NDI), the International Republican Institute (IRI), the Congressional Human Rights Caucus, the Carnegie Endowment for International Peace, and the Kennan Institute of the Woodrow Wilson International Center. He has testified before the US Congress’ Helsinki Commission (Commission on Security and Cooperation in Europe) on the issue of Elections, Democratization, and Human Rights in Azerbaijan. Government Service and Political Involvement Following a career in the oil industry (in 1992 Mr. Guliyev was named Vice President of SOCAR, the State Oil Company of Azerbaijan Republic), and with the advent of Azerbaijan’s independence from the Soviet Union, Mr. Guliyev became involved in the political process in Azerbaijan. He served as Speaker of the Parliament during the early years of independence but became increasingly disenchanted after former KGB General Heidar Aliyev seized power. Since the late 1990’s he has been a leading opposition figure and party leader. In 2005 he was his party’s candidate for the parliamentary elections, but was prevented from returning from exile to Azerbaijan to participate in the election process. In dramatic events, the government closed and sealed off the airport to prevent his plane from landing and arrested many of his supporters. Despite this, he garnered the majority of votes in his precinct – yet the authorities would not validate his victory in this election that international observers decried as marred with irregularities and falsifications. Two years later Mr. Guliyev co-founded the Open Society Party and was elected party leader. Since the 2008 presidential elections, the entrenchment of Ilham Aliyev’s power, and the growing reliance on Azerbaijan by the US, repression in Azerbaijan has increased. Journalists and American-educated Azeri bloggers have been arrested for talking and writing against Ilham Aliyev and his family. The office and home of a leading human rights activist was recently bulldozed by the government. This climate creates dilemmas for the U.S. government which looks to Azerbaijan for energy resources for the West and for cooperation with regional security needs. The next Azerbaijan presidential election will be held in 2013. Ilham Aliyev will be the leading candidate. The opposition in Azerbaijan has been crushed. And under Aliyev’s leadership and direction, the country’s Constitution has been amended to remove term limits and set the stage for Aliyev’s being “president for life.” It is in this context that Rasul Guliyev is renewing his efforts to remind and inform U.S. policy makers of the on-going repression and corruption that plagues Azerbaijan, and encouraging U.S. policy makers to speak out about these realities. Personal Rasul Guliyev is married to Elmira Guliyeva, formerly an oil engineer. He is the father of three and has six grandchildren.

Bir Cavab to ““Ölkəni Qanlı – Qadalı Günlərə Aparan Siyasi Təfəkkürün Maskasıdır.””

  1. Hörmətli yazar, siz yazınızda dövlət məmurları – nazirlərlə iş adamlarını eyniləşdirmisiniz.Bu sivil cəmiyyətlərdə yolverilməzdir!!

Cavab qoy

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: