“Xalq Düşməni Axtarmağa Son Qoyulur”

“İşlərini, güclərini buraxıb mən tərəfdən bunların birliyini pozmaq təhlükəsinin olmasından, hökumətə işləməyimdən danışırlar”

 “Demokratik mühitin yaradılması üçün danışmaq, müzakirə etmək istəyən bütün qurumlarla dialoq aparmaq lazımdır”

 ACP lideri Rəsul Quliyevin “Mərkəz”ə müsahibəsi.

 – Rəsul müəllim, hər seçkiöncəsi Azərbaycana qayıdışınız və seçkilərdə iştirakınızla bağlı yayılan fikirlər siyasi sferada müzakirə obyektinə çevrilir. Sizin builki seçkilərə qatılmanıza dırnaqarası yanaşan partiya sədrləri, bunu indiki Azərbaycanı tanımamağınız, siyasətindən xəbərsiz olmağınızla əlaqələndirirlər. Doğrudanmı Rəsul Quliyev Azərbaycandakı vəziyyətdən xəbərsizdir?

– Ola bilər xəbərim yoxdur. Ancaq azərbaycanlılar nədənsə mənim müsahibələrimə, açıqlama və fikirlərimə maraq göstərirlər. İnsanlar mənim “Youtube” və bloqdakı videoçıxışlarıma, yazılarıma baxırlar, oxuyurlar. İş elə gətirib ki, bütün müxalifət liderlərinin 2008-ci ildən olan videoçıxışlarına bu günə qədər total baxanların sayı 8 ayda mənim videoçıxışlarıma baxanların sayına ya bərabər olar, ya da az. Yəqin azərbaycanlıların əksəriyyətinin mənim kimi “ölkədən xəbəri olmadığına görə”, mənə baxırlar və oxuyurlar. O dediyiniz müxalifətçilərin müsahibələrini az oxuyur, videoçıxışlarına baxmırlar, çünki bilirlər ki, onlar onsuz da hər şeyi bilir. Sözsüz, onlarla münasibətdə mən tükənmişəm. (İroniya ilə) 2008-ci il prezident və 2010-cu il parlament seçkilərində elə tufan qopardılar ki, Əliyev qaçırdı, xarici ölkələr zorla saxladı. 2010-cu ildə isə Əliyevi incitməmək üçün parlamentdə bir yer uğrunda da mübarizə aparmadılar. Bu gün Azərbaycanda hələ heç kim bilmir ki, 2008-ci və 2010-cu illərdə seçki olub, ya yox. Yəqin məndən də inciyiblər, əgər 2008-ci və 2010-cu ildə seçkilərə aktiv müdaxilə etsəydim, hökumətimiz 2005-ci ildəki kimi onlara kompensasiya haqqı olaraq bir, iki deputat yeri verərdi. İndi mənə fikir verməsələr yaxşıdır. Mənimlə vuruşacaqlar, sonra da deyəcəklər tükənməz enerjimiz tükəndi. Hamısını sərf etdik Rəsul Quliyevin tükənməyini sübut etməyə. Yeni tezislər irəli atmaqla məşğuldurlar. İşlərini, güclərini buraxıb mən tərəfdən bunların birliyini pozmaq təhlükəsinin olmasından, hökumətə işləməyimdən danışırlar.  Azərbaycanın siyasətini dərindən bilən və tükəndiyimi elan edən əzizlərim, bəs niyə təşviş içindəsiniz, deyə bilərsiniz?

Camaatı hökumətin daxilindəki ermənistanlı klanı ilə naxçıvanlı klanının və ya paşayevlərlə əliyevlərin arasında gedən ölüm-dirim müharibəsi filosofiyası ilə aldadanlara belə bir şeyin olmadığını, nağıl danışdıqlarını dediyimə görə dəhşətli qəzəbləniblər. İsa Qəmbər bir cümləsi ilə mənim üstümdən xətt çəkib (gülür). Pənah Hüseyn və Arif Hacılı ilə bilmirəm nə vaxtsa debata çıxmışam və onlar da necə qüdrətli olduqlarını xalqa göstəriblər. O vaxtdan onları harada görürlər alqışlarla qarşılayırlar. Mənimsə yazdıqlarımı oxuyan yoxdur . Gündə yazırlar ki, mən İP-nın əleyhinə çıxıram. Belə ağ yalan danışmaq olar? Bütün çıxışlarımda İP-də olan əsas fiqurlardan azı doqquzuna dərin hörmətimin olduğunu, ləyaqətlərinə şübhəmin olmadığını qeyd etmişəm. Hər dəfə qeyd edirəm ki, İP konkret hansı adamların ucbatından düzgün yolda deyil, konkret real planı yoxdur. Onların gülünc ideyaları “xalq meydanlara çıxsın, bizi dəvət etsin gələk onlara rəhbərlik edək”dir. Bu yazıq xalq bu ideyanı başa düşməyə hazır deyil axı?

 

– Sizcə siyasi cəmiyyətin, ölkədəki siyаsi prоsеslərin yеni bir müstəviyə kеçməsi üçün tələb olunan mühit varmı?

– Ölkədə siyasətin, daha doğrusu, rejimin başqa müstəviyə keçməsi üçün bütün şərait var. Yəni iqtidarın xaricdəki dəstəyi azalıb, xalqın narazılığı artıb. O müstəviyə keçmək üçün ancaq bir komponent çatmır. O da özünün tükənməz enerjisinə valeh olmuş bəzi müxalifət liderlərinin varlığına azərbaycanlıların inanmasıdır. İndi bir neçə ay ərzində xaricdəki görüşlər və çıxışlarımla az da olsa, xalqda inam qığılcımına nail olmuşam. “Tükənməz enerjili” müxalifətin liderləri isə bütün gücünü səfərbər edib, o inam qığılcımını söndürmək istəyir. Necə deyərlər, Allah işlərini avand etsin.

 

-Demokratik seçki mühitinin yaradılması üçün dialoqun aparılmasına ehtiyac var?

– Demokratik mühitin yaradılması üçün danışmaq, müzakirə etmək istəyən bütün qurumlarla dioloq aparmaq lazımdır. Bilirsiniz, mən artıq dəfələrlə ölkədə “vətəndaş cəmiyyəti yaranmasa, nə ölkənin, nə də xalqın gələcəyi yoxdur” demişəm. Bununla əlaqədar ölkənin prezidentinə də, informasiya vasitələri ilə mesaj göndərmişəm. Görünür, Azərbaycanda vətəndaş cəmiyyətinin nə demək olduğunu yaxşı dərk etmirlər. Vətəndaş cəmiyyəti dövlət orqanlarının əhalinin 0.01 faizinin belə müxalif fikrinə hörmətlə yanaşıb, onu həll etməyə cəhd göstərməsi deməkdir və ya mümkünsüzlüyünün məntiqi və dərin izahını verməlidir. “Filankəs xalqın düşmənidir” frazası ümumiyyətlə, leksikondan çıxarılmalıdır. Hökumət başçısı və ya hansısa bir vəzifəli şəxsə terror etmək istəyən terrorçudur, cinayətkardır, amma xalqın düşməni deyildir. Yalnız ölkənin konstitusiyasının “xalq hakimiyyətin mənbəyidir” əsas müddəasını pozanlar xalq düşməni adlandırıla bilərlər. Azərbaycanda “xalq düşməni” adlandırmaq dəb şəklini alıb. Məsələn, filankəs ermənipərəst konqresmenlə görüşdüsə, deməli o xalq düşmənidir. Belə əbləh çıxışlara görə cinayət işi açılmalıdır. Vətəndaş cəmiyyəti yaratmağın yeganə yolu azad və şəffaf seçkilər keçirməkdir. Gərək seçkilərdə iştirak edən şəxs bir vətəndaşın səsinə özünü möhtac hiss edə, onda xalqı eşidəcəksən, onda vətəndaş cəmiyyəti yaranacaq. Xalqın taleyüklü problemi olan bu ciddi məsələ əlbəttə, müzakirə edilməlidir. Dialoq olmalıdır. Bu dialoqda bütün siyasi qüvvələr, prezidentdən tutmuş parlamentdə təmsil olub, olmamasından, böyük və kiçikliyindən asılı olmayaraq, o cümlədən, ziyalılar iştirak etməlidir. Əgər Azərbaycanda azsaylı xalqların formalaşmış təşkilatları varsa, onları da dəvət etmək lazımdır. Məsələn, 2013-cü il prezident seçkilərini azad, demokratik və şəffaf keçirmək üçün xalqın etimad göstərə biləcəyi insanlardan MSK və yerli komissiyalar yaradılmalıdır. Hökumət bir neçə qiymətli maşın almağa maratoriya qoyub, o pula 3000-ə yaxın beynəlxalq müşahidəçi dəvət etməlidir. Dialoqda “bu seçkilərdən sonra qisasçılığa son qoyulur”, “xalq düşməni axtarmağa son qoyulur” kimi ciddi bəyanatlar qəbul olunmalıdır ki, indiki hakimiyyətdə olanlar gələcəklərinə ümidli olsunlar, bilsinlər ki, hökumətin dəyişilməsi yeni həbslərlə, istənilən repressiyalarla davam etdirilməyəcək.

 

– Prezident seçkilərinə 1 il vaxt qalır. Artıq müxalifət düşərgəsində bu seçkilərə hazırlıqlarla bağlı müxtəlif mülahizələr irəli sürülsə də, əslində hər hansı bir hərəkət, aktivlik müşahidə olunmur. Bu cür qeyri-aktiv, bir araya gələ bilməyən, özünə belə inamını itirmiş müxalifət partiyaları ilə siyasi düşərgəyə hansı yeniliyi gətirmək olar? 

– İndiki pərakəndəlik fiziki pərakəndəlik deyil, fikirlər və olmayan siyasət pərakəndəliyidir. Əgər belə davam etsə, bu seçkilər 2008-ci il seçkilərindən fərqlənməyəcək. Bu yaxınlarda komandamla birlikdə hansı şərtlər çərçivəsində ümumi strategiya qurmaq olar təşəbbüsü ilə konkret sənədlə çıxış etmək istəyirik. Xalq bu sənədlə tanış olar, ya bizi qınayar, ya da bu təkliflər əsasında ittifaq yaratmaq istəməyənləri???????. Hər halda camaatın fikri əsas olmalıdır. Biz hökumət və bir sıra müxalifət liderlərindən fərqli olaraq xalqdan xəbərsiz, separat yaşamağı qəbul etmirik. Hər addımımız göz qabağında olacaq. Siyasətçi ancaq xarici siyasətində müəyyən yalan imitasiyalar edə bilər, öz xalqı ilə mütləq mənada imitasiyalar etməməlidir, özünü şərəfli və vicdanlı aparmalıdır. “Siyasət çirkin işdir” deyimi siyasətçinin xalqa yalan danışmasına haqq qazandırmır. Sadəcə olaraq, yaxın, hətta dost olan iki qüvvə fikir ayrılığına görə bir-birini çirkaba salıb, çıxara bilər.

 

– Bu gün hеsаb еdilir ki, sоsiаl dayağın olmamasını liderlərin vахtilə müхаlifəti uduzdurması, insаnlаrın inаmını qırması şərtləndirib. Üstəlik deyilir ki, müхаlifət iqtidаrı, iqtidar müxalifəti tаnımаmаqlа islаhаtlаrın qаrşısındа bir mаnеəyə çеvrilib. Buna münasibətiniz necədir?

– Siyasi islahatlar olmadan, istənilən sferada islahatların keçirilməsi mümkün deyildir. Hətta kommunist rejiminə yaxın olan Çin totalitar rejimi iqtisadiyyatda reformaları başlamamışdan öncə siyasi islahatlara başladı. Azərbaycanda siyasi islahatlar ilk növbədə xalqın, hakimiyyətin mənbəyi olan konstitusiyaya əməl etməyindən başlayır. Başqa sözlə, azad seçkilərin keçirilməsi əsas şərtdir. Hökumətin belə bir addım atması xalqın dəstək verdiyi müxalifətin təzyiqi altında baş verə bilər. Təəssüf ki, 20 ildir heç bir iş görməyib camaatın gözünü “mazol” edən partiya liderləri sosial dayaqlarını itiriblər. Faciə ondadır ki, vəziyyəti dəyişmək üçün nə etmək lazım olduğunu da bilmirlər. 

– Müxalifət düşərgəsində mövcud olan “radikal” və “konstruktiv” yanaşma metodları özünü doğruldurmu? Ümumiyyətlə, bu gün rаdikаl qüvvələrin ətrаfındа tоplаşаn insаnlаrın tədricən о lidеrlərdən аyrılması mümkündürmü?

– Sadəcə olaraq, onların radikallılığının nədən ibarət olduğunu bilmirəm. Radikallılıq “Prezidentə istefa!” şüarı demək hesab edilirsə, onda hökumət bu radikallıqdan niyə narahat olmalıdır? Parlamentdə olan partiyalar radikal olmayan, onların dili ilə desək konstruktiv müxalifətdirsə, Müsavat və ya Xalq Cəbhəsi partiyalarına nə ehtiyac var, özləri yığışıb indiki rejimlə mübarizə aparacaq bir koalisiya yaratsınlar. Bu, çox vacibdir. Rəqabət olmalıdır. Dünyanın bir çox xalqları təqribən 300 il bundan öncə bilirdilər ki, həm siyasi, həm də iqtisadi arenada sağlam rəqabət olmasa, cəmiyyətdə heç bir inkişaf ola bilməz. Bazar iqtisadiyyatının atası professor Adam Smit 18-ci əsrdə bununla əlaqədar 800 səhifəlik kitab da yazmışdı. Təəssüf ki, dünya əhalisinin azı 90 faizinin bildiyi bu əsas məsələni biz azərbaycanlılar bilmirik və ya qəbul etmirik. Biz hələ də özümüzə rəhimdil padşah axtarırıq.

 

Tahirə Qafarlı

Rasul Guliyev - Rəsul Quliyev haqqında

Rasul Guliyev is the former Speaker of the Parliament of Azerbaijan (1993-1996) and is currently leader of the Open Society Party, one of Azerbaijan’s opposition parties. He is a passionate proponent of democracy. He actively participates in efforts to secure democracy and human rights in Azerbaijan, an oil-rich nation by the Caspian Sea and a former Soviet Republic. He writes and speaks out forcefully against the dangers of resurgent dictatorships in the former Soviet Republics. Mr. Guliyev resigned from his post as Speaker in 1996 to protest the human rights violations, censorship policies, widespread bribery and corruption, and anti-democratic policies of the Heidar Aliyev regime. Since that time he and his relatives and colleagues have been continually harassed by the government, now headed by Heidar Aliyev’s son, Ilham. Mr. Guliyev and his family live in political exile in the United States. During the past several years Mr. Guliyev has devoted his efforts to writing political and historical books that reveal the realities of life in Azerbaijan today. His books have enjoyed widespread interest in the Azeri diaspora forced to leave their homeland because of political persecution. Millions now live across Europe, in Russia, and the U.S. Recently, when excerpts from his latest book were published in an opposition newspaper in Azerbaijan and the book began selling within Azerbaijan, the government intervened to halt its distribution. Mr. Guliyev has presented briefings to US policy makers in numerous forums, including those sponsored by the National Democratic Institute (NDI), the International Republican Institute (IRI), the Congressional Human Rights Caucus, the Carnegie Endowment for International Peace, and the Kennan Institute of the Woodrow Wilson International Center. He has testified before the US Congress’ Helsinki Commission (Commission on Security and Cooperation in Europe) on the issue of Elections, Democratization, and Human Rights in Azerbaijan. Government Service and Political Involvement Following a career in the oil industry (in 1992 Mr. Guliyev was named Vice President of SOCAR, the State Oil Company of Azerbaijan Republic), and with the advent of Azerbaijan’s independence from the Soviet Union, Mr. Guliyev became involved in the political process in Azerbaijan. He served as Speaker of the Parliament during the early years of independence but became increasingly disenchanted after former KGB General Heidar Aliyev seized power. Since the late 1990’s he has been a leading opposition figure and party leader. In 2005 he was his party’s candidate for the parliamentary elections, but was prevented from returning from exile to Azerbaijan to participate in the election process. In dramatic events, the government closed and sealed off the airport to prevent his plane from landing and arrested many of his supporters. Despite this, he garnered the majority of votes in his precinct – yet the authorities would not validate his victory in this election that international observers decried as marred with irregularities and falsifications. Two years later Mr. Guliyev co-founded the Open Society Party and was elected party leader. Since the 2008 presidential elections, the entrenchment of Ilham Aliyev’s power, and the growing reliance on Azerbaijan by the US, repression in Azerbaijan has increased. Journalists and American-educated Azeri bloggers have been arrested for talking and writing against Ilham Aliyev and his family. The office and home of a leading human rights activist was recently bulldozed by the government. This climate creates dilemmas for the U.S. government which looks to Azerbaijan for energy resources for the West and for cooperation with regional security needs. The next Azerbaijan presidential election will be held in 2013. Ilham Aliyev will be the leading candidate. The opposition in Azerbaijan has been crushed. And under Aliyev’s leadership and direction, the country’s Constitution has been amended to remove term limits and set the stage for Aliyev’s being “president for life.” It is in this context that Rasul Guliyev is renewing his efforts to remind and inform U.S. policy makers of the on-going repression and corruption that plagues Azerbaijan, and encouraging U.S. policy makers to speak out about these realities. Personal Rasul Guliyev is married to Elmira Guliyeva, formerly an oil engineer. He is the father of three and has six grandchildren.

Hələlik heç bir şərh yoxdur... İlk cavab yazan siz olun!

Cavab qoy

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: