“Vətəndaşlarının Varlı Olmasına Maraq Göstərilməlidir”

Əvvəli

ABŞ-da dünyanın ac insanlarına yardım Fondu fəaliyyət göstərir. Fondun əməkdaşları ictimai yerlərdə elanlar yapışdırır, xüsusi qablar qoyub camaatdan pul toplayırlar. Hər dəfə Fondun pul yığan işçilərini görəndə və onların topladığı vəsaitin bir hissəsinin də Azərbaycana göndərildiyini düşünəndə, bacarıqlı, işgüzar, başqalarına əl tutan, əməksevər Azərbaycan xalqını özgələrə möhtac vəziyyətə gətirib çıxaranlara nifrətim artır. İldə 30-40 milyon dollarlıq humanitar yardımı təntənə ilə qarşılayıb öz xalqının milyardlarla dollarını oğurlayanların insan olduğuna şübhəylə yanaşıram.

Azərbaycanda köklü surətdə dəyişikliyə səhərdən axşamadək, demokratik cəmiyyətin üstünlüklərindən danışıb şüarlar söyləməklə nail olmaq mümkün deyil. Mən “cəmiyyət əvvəlcə demokratiyanın mahiyyətinin və nəzəriyyəsinni anlamalı, sonra belə bir sistem yaratmalıdır” ideyasının tamamilə əleyhinəyəm. Biz elə bir rejim yaratmalıyıq ki, demokratik cəmiyyətin üstünlüklərini hər bir vətəndaş hiss etsin, demokratik dəyərlər xalqın həyat tərzinə çevrilsin.

Azərbaycanda demokratiyanın vacibliyi və üstünlükləri barədə əvvəlki – “Demokratiyaya doğru yol”, “Mübarizəmizin məqsədi” kitablarında, mətbuatda çox danışmışam. Ola bilər ki, kimlərsə məni bu barədə ifrata varmaqda günahlandırsın. Ancaq mənim məqsədim demokratiya barədə xalqımızı maarifləndirmək deyil. Əsas məqsədim mənimlə birlikdə demokratik cəmiyyət ideyasında bulunan, intellektual, yeni təfəkkürlü həmfikirlərin böyük bir ordusunu yaratmaqdır.

Normal demokratik cəmiyyətlərdə insanlar öz həyat tərzlərinə görə, üç qrupa bölünürlər: varlılar, orta səviyyədə yaşayanlar və kasıblar. Normal ölkələr üçün bu qruplar arasında nisbət müəyyən tələblərə cavab verməlidir. İndi Azərbaycanda bu qruplar aşağıdakı nisbətdədəir:

Varlılar – 1%, orta səviyyədə yaşayanlar – 2-3%, kasıblar 95-97%.

Adətən, diktatura rejimlərində nisbətən varlılar 0,01%, orta səviyyədə yaşayanlar 98%, qalanlar isə kasıblar olur. Ona görə hər dəfə söyləyirəm ki, Azərbaycanda Heydər Əliyev analoqu olmayan diktatura rejimi yaradıb. Mən öz vəzifəmi onda görürəm ki, çox qısa bir müddətdə varlıların ən çoxu 2-3%, kasıbların ən çoxu 5%, orta yaşayanların 92-93% təşkil etdiyi cəmiyyət quraq.

Dövlət öz xalqı qarşısında bir sıra mühüm məsələlərdə məsuliyyət daşıyır və daşımalıdır. Onlardan ən ümdəsi kasıbların minimum həyat şəraitini təmin etməkdir. Bu məsələnin həlli dövlət büdcəsindən ayırmalar hesabına olur. Dövlət büdcəsi isə vətəndaşların gəlirlərinin çox olması, ümumi həyat səviyyəsinin qalxması hesabına yaranır. Deməli, dövlət öz problemlərinin həlli üçün vətəndaşlarının varlı olmasına maraq göstərməlidir. Ona görə də dövlətin vəzifəsi gecə-gündüz çalışmaq, təşəbbüskar, ağıllı, bacarıqlı vətəndaşlar üçün maksimum dərəcədə maneəsiz, bürokratiyasız, rüşvətsizləşdirilmiş şəraitin yaradılmasıdır ki, insanlar azadlıq və sərbəstlik şəraitində öz düşüncələrini reallaşdıra bilsinlər.

Dövlətin vəzifəsi öz ağıl və bacarığını reallaşdıra bilən, dövlət büdcəsinə müəyyən qədər vəsait keçirməklə ölkənin müdafiə qüdrətini, təhsil, səhiyyə xidmətlərini artırmağa kifayət qədər kömək edən vətəndaşların “mən büdcəyə filan qədər pul köçürmüşəm” söyləməsindən qürur duymasına şərait yaratmaqdan ibarətdir. Elə şərait yaradılmalıdır ki, kasıb öz qabiliyyəti və işgüzarlığı ilə varlana, işgüzarlığını itirmiş varlı isə kasıblaya bilsin. Əlbəttə, xalqın mənəviyyatına vurulan zərbələr bizi məcbur edəcək ki, Əliyevlər rejimindən sonra bir neçə il sərt qanunlar tətbiq edək. Məsələn, korrupsiya və rüşvəti milli faciə elan etmək lazımdır. Və yaxud, vergidən yayınanlar üçün sərt sanksiyalar qoyulmalıdır. Cəmiyyətin yaramaz diktator rejimi nəticəsində mənəviyyatı pozulmuş hissəsini qanunlar çərçivəsində yaşamağa məcbur etməliyik. Biz demokratiyanı yeni nəslin həyat tərzinə çevirməliyik. Bu işlərin nəticəsində hər kəs öz yerini cəmiyyətin verdiyi qiymət əsasında tutacaq. Onların bu yerlərə süni surətdə düzməyə ehtiyac qalmayacaq.

“Diktatorla Üz-Üzə” Kitabından

Ardı Var

Rasul Guliyev - Rəsul Quliyev haqqında

Rasul Guliyev is the former Speaker of the Parliament of Azerbaijan (1993-1996) and is currently leader of the Open Society Party, one of Azerbaijan’s opposition parties. He is a passionate proponent of democracy. He actively participates in efforts to secure democracy and human rights in Azerbaijan, an oil-rich nation by the Caspian Sea and a former Soviet Republic. He writes and speaks out forcefully against the dangers of resurgent dictatorships in the former Soviet Republics. Mr. Guliyev resigned from his post as Speaker in 1996 to protest the human rights violations, censorship policies, widespread bribery and corruption, and anti-democratic policies of the Heidar Aliyev regime. Since that time he and his relatives and colleagues have been continually harassed by the government, now headed by Heidar Aliyev’s son, Ilham. Mr. Guliyev and his family live in political exile in the United States. During the past several years Mr. Guliyev has devoted his efforts to writing political and historical books that reveal the realities of life in Azerbaijan today. His books have enjoyed widespread interest in the Azeri diaspora forced to leave their homeland because of political persecution. Millions now live across Europe, in Russia, and the U.S. Recently, when excerpts from his latest book were published in an opposition newspaper in Azerbaijan and the book began selling within Azerbaijan, the government intervened to halt its distribution. Mr. Guliyev has presented briefings to US policy makers in numerous forums, including those sponsored by the National Democratic Institute (NDI), the International Republican Institute (IRI), the Congressional Human Rights Caucus, the Carnegie Endowment for International Peace, and the Kennan Institute of the Woodrow Wilson International Center. He has testified before the US Congress’ Helsinki Commission (Commission on Security and Cooperation in Europe) on the issue of Elections, Democratization, and Human Rights in Azerbaijan. Government Service and Political Involvement Following a career in the oil industry (in 1992 Mr. Guliyev was named Vice President of SOCAR, the State Oil Company of Azerbaijan Republic), and with the advent of Azerbaijan’s independence from the Soviet Union, Mr. Guliyev became involved in the political process in Azerbaijan. He served as Speaker of the Parliament during the early years of independence but became increasingly disenchanted after former KGB General Heidar Aliyev seized power. Since the late 1990’s he has been a leading opposition figure and party leader. In 2005 he was his party’s candidate for the parliamentary elections, but was prevented from returning from exile to Azerbaijan to participate in the election process. In dramatic events, the government closed and sealed off the airport to prevent his plane from landing and arrested many of his supporters. Despite this, he garnered the majority of votes in his precinct – yet the authorities would not validate his victory in this election that international observers decried as marred with irregularities and falsifications. Two years later Mr. Guliyev co-founded the Open Society Party and was elected party leader. Since the 2008 presidential elections, the entrenchment of Ilham Aliyev’s power, and the growing reliance on Azerbaijan by the US, repression in Azerbaijan has increased. Journalists and American-educated Azeri bloggers have been arrested for talking and writing against Ilham Aliyev and his family. The office and home of a leading human rights activist was recently bulldozed by the government. This climate creates dilemmas for the U.S. government which looks to Azerbaijan for energy resources for the West and for cooperation with regional security needs. The next Azerbaijan presidential election will be held in 2013. Ilham Aliyev will be the leading candidate. The opposition in Azerbaijan has been crushed. And under Aliyev’s leadership and direction, the country’s Constitution has been amended to remove term limits and set the stage for Aliyev’s being “president for life.” It is in this context that Rasul Guliyev is renewing his efforts to remind and inform U.S. policy makers of the on-going repression and corruption that plagues Azerbaijan, and encouraging U.S. policy makers to speak out about these realities. Personal Rasul Guliyev is married to Elmira Guliyeva, formerly an oil engineer. He is the father of three and has six grandchildren.

2 Cavab to ““Vətəndaşlarının Varlı Olmasına Maraq Göstərilməlidir””

  1. Korrupsiya və rüşvəti eyni zamanda manopoliyanı milli faciə elan etmək və bu yolla dünyanı bəzəyən H.Əliyev heykəllərini yıgışdırmaq lazımdır.Belə anoloqu olmayan ideyanı,bir heykəlin xətrinə digər ölkələrdə böyük parkların,xiyabanların təmirinə çəkilən xərcləri demokratik ölkələrin razılıq verməsi mənfi qarşılanmalıdır.Onlara izah olunmalıdır ki,ac qalan xalqın milyonlarını belə sərsəm işlərə xərcləmək cinayətdir.
    Korrupsiya və rüşvəti yaradan “qəhramanlarına”adları üzərinə yazılmaqla abidə yaradıb zibilxana və yaxud ölüxana adı ilə şəhərin bir yerində qoymaq lazımdır.

Geri izləmələr/Geri bildirişlər

  1. “Tarix Pafosla Yox, Reallıqla Hesablaşır” | RƏSUL QULİYEV - RASUL GULIYEV - Oktyabr 27, 2012

    […] Əvvəli […]

Cavab qoy

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: