“Hələki bu gün Azərbaycanda Əliyevlər və bu tipli kənd müxbirləri at oynadır.”

Hörmətli oxucular mənim bir yazımı həftə içi saytı öz səhifəsinə qoyubdur (http://www.hafta-ichi.az/news.php?id=96531), ancaq bəzi cümlələr oradan çıxarılıb , bunu nəzərə alaraq yazının tam mətnini səhifəmə qoyuram.

İlk növbədə cənabın (Arif Hacılı) özünü tərbiyəsiz aparması təəccüb doğurur. Çünki gərək ən azı 20 il bundan öncə publika qarşısında belə danışmağa xitam verərdi . Görsənir tərbiyə fundamenti ya çox zəifdir,ya da ümumiyyətlə qoyulmayıb.

Olada bilərki görkəmli Avstriya alimi Freyd və ya onun davamçısı Yunqun psixoanaliz nəzəriyyəsinə görə uşaq vaxtı hər hansı isə qeyri adiliklə rastlaşıb.

Başqa bir səbəb özünün fəxrlə qeyd etdiyi həbsxana həyatında vaxtdan istifadə edib biliyini artırmaq əvəzinə dustaq jarqonlarını mənimsəyib.

Hər halda bəzilərinin, hətta ailə podryadı ilə mənə hucum etmələrinə aydınlıq gətirmək pis olmaz.

Çünki mən tərəfdən qeyri adi və gözlənilməz heç bir addım atılmayıb. Mən Musavatın liderinin heç vaxt Azərbaycanın prezidenti ola bilməyəcəyi barədə səbəbləri izah etməklə dəfələrlə izahat vermişəm, əks tərəfdə buna reaksiya verib.Hər dəfədə mənim məntiqli izahıma , kobud və çobansayağı cavablar verilib. İndi hansı səbəbdən mənim söylədiklərim belə yüksək həyəcan doğurubki, kənd müxbiri əsəblərini cilovlaya bilməyib?

++ Mənim yazdıqlarım qısa şəkildə bundan ibarətdir. Bu gün R.İbrahimbəyov qələbə çalmağa şansı olan yeganə şəxsdir. Hökümət onu seçkilərə buraxmamaqa çalışacaq. Ancaq seçkilərin leqitim olması hakimiyyət üçün hava və su kimi lazımdır. Bunun üçün bu gün müxalifət hesab edilən kiminsə seçkilərdə iştirakına nail olunsa onda asanlıqla R. İbrahimbəyovu seçkilərə buraxmyacaq. Hökümət bu rol üçün İsa Qəmbəri seçib. Ardınca qeyd edirəm, onun bu seçkilərdə iştirak edib maksimum 2-3 faiz toplamasının Azərbaycana bir xeyri olarmı xeyr. Və belə bir addımın atılması Azərbaycan xalqının gələcəyinin, bu gününün əleyhinədir. Buna bənzər fikirlər tək mən tərəfdən yox bir çoxları tərəfindən səsləndirilib.

İndi mənə qarşı yazılan hədyanların mətninə diqqət yetirin. Birincisi qeyd edimki hansı isə rayonun radiosunun kənd müxbiri təsadüf nəticəsində gəlib respublikanın mərkəzində hansı isə bir vəzifəyə çatması ondan özü üzərində 100 qat artıq işləməsini və müəyyən standartlara uyğun gəlməyi tələb edirdi. Ancaq bu adam Molla Nəsrəddin kimi eyni daşı uşaq vaxtı qaldıra bilmədiyi kimi indidə qaldıra bilmir,yəni dəyişməyib bütün elementləri ilə gənc qalıb.

Birinci qeyd edimki bu şəxslə mən bir neçə dəfə Bakıda nazirlər kabinetində işləyəndə və ABŞ-da kimlərinsə iştirakı ilə görüşmüşəm və heç vaxt ona ciddi bir adam kimi baxmamışam o da özünü pioner kimi aparıb. ABŞ-da yadımdadır məni qırağa çəkib kiminsə əleyhinə (adını çəkmək istəmirəm) nəsə demək istəyirdi imkan vermədim.
İsa Qəmbəri tənqid etməyimə baxmayaraq hər halda onları eyni səviyyəli insanlar heç vaxt hesab etməmişəm.

Bu adam məni həbs etmək istəyirdilər ola bilər çox adamın ürəyindən məni həbs etmək keçə bilərdi nə olsun, niyə həbs etmədilər. Kiçik bir yun zavodunun direktorunu həbs edə bilməyənlər məni həbs edəcəkdilər, gülməli deyilmi?

++Həmin o illərdə bu adamdan dəfələrlə yuxarı səviyyəli azı 10 min adam məni müdafiə edirdi. Xalqın mənə münasibəti o vaxtlar elə indidə həmişə pozitiv olub, mafioz və sair nağılları müxbir tipli adamlar uydurub. Mənim adımın qarşısında həmişə xeyirxah və çörək verən sözləri olub.

Bu adamın yazısından belə çıxırki 1991-ci ildən bu günə qədər bunları mən idarə edirəm. İstəmirsənsə idarə olunma. 1995,1998, 2000 –ci il seçkilərində kim sizin əl qolunuzu bağlamışdı, haradadır görkəmli nailiyyətləriniz?

Hansı ağıl sahibi 2003-cü il məğlubiyyətini mənimlə bağlaya bilər. 10 ildir 2003-cü ildə seçkiləri udduq deyib fəryad edirsiniz. Bu primitiv düşüncələrdən azad olmaq lazımdır. 2003-də Gürcüstanda müxalifət seçkiləri uddu. Çünki MSK-si müxalifətin uduzduğunu elan etməyinə baxmayaraq küçələrə çıxdılar, protokollar yenidən yoxlanıldı və saxtalaşdırmaq üzə çıxdı. 2004-də Yuşenko seçkiləri uddu. Yenə MSK-si Yanukoviçin udduğunu elan etdi, hətta onu başqa ölkələrin başçıları təbrik etdilər, ancaq camaat küçələrə çıxdı seçki protokolları yoxlanıldı saxtakarlıq üzə çıxdı. Azərbaycanda bu hadisələr baş vermədi.Ona görə bir neçə dəfə biz udduq dediniz kifayətdir, çünki bunu təsdiqləyən materiallar yoxdur, fərziyədir.

2005-ci il sizin üçün ən uğurlu ildir, deputat yerləri alıb oturdunuz parlamentdə. 2008-ci ildə müxalifət ölü vəziyyətində idi, mən heç orada nə vaxt prezident seçkiləri keçrilməsinidə bilmədim. Kim sizə mane oldu mübarizə aparmağa. 2010-cu il parlament seçkilərində siyasətdə aktiv fəaliyyətim olmayıb, siz harada idiniz, hansı uğurlarınılzla öyünə bilərsiniz.

İndi sizdən xahiş olunurki 1998, 2000, 2003, 2005, 2008, 2010-cu illərdə oynadığınız oyunları 2013-cü ildə qırağa qoyun bəlkə bu xalq öz başına bir çarə qıla bildi.

++Aydın məsələdir ki, bu oyunları etmək üçün əsas çanfəşanlıq edən kənd müxbiridir. Çünki həbsxanadan çıxandan sonra üzərinə götürdüyü bəzi öhdəlikləri yerinə yetirməlidir. İndiyə qədər öhdəliklərdən bəzilərini məsələn YAP-la birlikdə AŞ–na Azərbaycanda demokratiyanın inkişafını təsdiqləyən sənədə qol çəkilməsi yerinə yetirib, bəzilərini isə yerinə yetirə bilməyib. Məsələn İsa Qəmbərin sədrilikdən getməsini təşkil edib onun yerinə keçmək tapşırığı yerinə yetirilmədi. Çünki ona deyəndə ki, məsələn Musavatdan Qubad İbadoğluda sədrlik uğrunda namizədliyini irəli sürə bilər təşvişə düşdü, indiki postundanda məhrum ola bilərdən qorxdu.

İsa Qəmbərin namizədliyini R.İbrahimbəyovun xeyrinə birmənalı geri götürməsinin alovlu əleyhidarı bu şəxsiyyətdir. Bu onun növbəti öhdəliyidir, yerinə yetirə bilməsə ağaları onun üzərindən xətt çəkəcəklər. Mənim qətiyyətli mövqeyim onu birdəfəlik iflasının astanasına sürüyür, ona görə belə həşir salır. Hər halda düşünməsinki onun barəsində özü bildiyindən az bilirik. Camaat, öz ətrafı üçün ünumiyyətlə bir gündə heç bir faydalı işlə məşğul olmayan bir adamın sənin barəndə hədyan danışması əlbəttə xoş deyildir, ancaq nə etmək olar hələki bu gün Azərbaycanda Əliyevlər və bu tipli kənd müxbirləri at oynadır.

Rasul Guliyev - Rəsul Quliyev haqqında

Rasul Guliyev is the former Speaker of the Parliament of Azerbaijan (1993-1996) and is currently leader of the Open Society Party, one of Azerbaijan’s opposition parties. He is a passionate proponent of democracy. He actively participates in efforts to secure democracy and human rights in Azerbaijan, an oil-rich nation by the Caspian Sea and a former Soviet Republic. He writes and speaks out forcefully against the dangers of resurgent dictatorships in the former Soviet Republics. Mr. Guliyev resigned from his post as Speaker in 1996 to protest the human rights violations, censorship policies, widespread bribery and corruption, and anti-democratic policies of the Heidar Aliyev regime. Since that time he and his relatives and colleagues have been continually harassed by the government, now headed by Heidar Aliyev’s son, Ilham. Mr. Guliyev and his family live in political exile in the United States. During the past several years Mr. Guliyev has devoted his efforts to writing political and historical books that reveal the realities of life in Azerbaijan today. His books have enjoyed widespread interest in the Azeri diaspora forced to leave their homeland because of political persecution. Millions now live across Europe, in Russia, and the U.S. Recently, when excerpts from his latest book were published in an opposition newspaper in Azerbaijan and the book began selling within Azerbaijan, the government intervened to halt its distribution. Mr. Guliyev has presented briefings to US policy makers in numerous forums, including those sponsored by the National Democratic Institute (NDI), the International Republican Institute (IRI), the Congressional Human Rights Caucus, the Carnegie Endowment for International Peace, and the Kennan Institute of the Woodrow Wilson International Center. He has testified before the US Congress’ Helsinki Commission (Commission on Security and Cooperation in Europe) on the issue of Elections, Democratization, and Human Rights in Azerbaijan. Government Service and Political Involvement Following a career in the oil industry (in 1992 Mr. Guliyev was named Vice President of SOCAR, the State Oil Company of Azerbaijan Republic), and with the advent of Azerbaijan’s independence from the Soviet Union, Mr. Guliyev became involved in the political process in Azerbaijan. He served as Speaker of the Parliament during the early years of independence but became increasingly disenchanted after former KGB General Heidar Aliyev seized power. Since the late 1990’s he has been a leading opposition figure and party leader. In 2005 he was his party’s candidate for the parliamentary elections, but was prevented from returning from exile to Azerbaijan to participate in the election process. In dramatic events, the government closed and sealed off the airport to prevent his plane from landing and arrested many of his supporters. Despite this, he garnered the majority of votes in his precinct – yet the authorities would not validate his victory in this election that international observers decried as marred with irregularities and falsifications. Two years later Mr. Guliyev co-founded the Open Society Party and was elected party leader. Since the 2008 presidential elections, the entrenchment of Ilham Aliyev’s power, and the growing reliance on Azerbaijan by the US, repression in Azerbaijan has increased. Journalists and American-educated Azeri bloggers have been arrested for talking and writing against Ilham Aliyev and his family. The office and home of a leading human rights activist was recently bulldozed by the government. This climate creates dilemmas for the U.S. government which looks to Azerbaijan for energy resources for the West and for cooperation with regional security needs. The next Azerbaijan presidential election will be held in 2013. Ilham Aliyev will be the leading candidate. The opposition in Azerbaijan has been crushed. And under Aliyev’s leadership and direction, the country’s Constitution has been amended to remove term limits and set the stage for Aliyev’s being “president for life.” It is in this context that Rasul Guliyev is renewing his efforts to remind and inform U.S. policy makers of the on-going repression and corruption that plagues Azerbaijan, and encouraging U.S. policy makers to speak out about these realities. Personal Rasul Guliyev is married to Elmira Guliyeva, formerly an oil engineer. He is the father of three and has six grandchildren.

Hələlik heç bir şərh yoxdur... İlk cavab yazan siz olun!

Cavab qoy

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: