“Vətəndaşları Kasıb Olan Ölkədə Demokratiya Heç Vaxt Tam Qələbə Çala Bilməz”

Stalinin və Heydər Əliyevin yaratdığı rejimlər Azərbaycan xalqının mərdlik, qoçaqlıq, qeyrət, xeyirxahlıq genlərini məhv edərək, ondan rəzil, miskin və yetimlərdən ibarət kütlə formalaşdırmağa cəhd göstərdilər. Məkrli planlar qarşısında öz mənliyini tamamilə məhv olmaqdan  qoruya bilən xalqımız Tanrının bütün maddi və mənəvi nemətlərindən zövq alaraq, xoşbəxt yaşayan digər xalqlarla bir sırada durmağa layiqdir.

Zaman və tarix qarşısında yaşamaq haqqı qazanmaq üçün imtahan veririk. Müəllim də, şagird də özümüzük. Ölkəni tale sınağından çıxarmaq bizim üzərimizə düşüb. Bütün Azərbaycan, hər birimiz sınağa çəkilmişik.

Vəzifəmiz xalqımızın əsrlərlə formalaşmış müsbət xüsusiyyətlərini qoruyub saxlamaq və inkişaf etdirməklə yanaşı, hər bir vətəndaşı azad və zəngin şəxsiyyət olan Azərbaycan yaratmaqdır.

Rəsul Quliyev

İnsanların xoşbəxtliyindən zövq ala bilməyən rəhbər xalqa yalnız faciə gətirir

 

Azərbaycan xalqına!

Yer kürəsində yaşayan insanların hər biri fərdi xüsusiyyətlərə malikdir. Eyni xasiyyətli, eyni xarakterli insanlar mövcud deyil. Hər kəs anadan olandan dünyasını dəyişənədək, cəmiyyətdə ümumi qanunlar çərçivəsində öz fərdi həyatını sürür və hər bir şəxsin tarix baxımından çox qısa ömründə xoşbəxt yaşayıb həyatın gözəlliklərindən zövq almaq hüququ var. Özünü “siyasətçi” adlandırıb cəmiyyətdə və dövlət idarəçiliyində müəyyən rəhbər vəzifə tutmağa çalışanların əsas məqsədi təmasda olduğu və rəhbərlik etdiyi vətəndaşların xoşbəxt yaşayışını təmin etmək olmalıdır. Belə bir işi həyata keçirmək üçün, ilk növbədə, başqalarının sevincindən, xoşbəxtliyindən sonsuz və təmənnasız daxili məmnunluq duymaq qabiliyyətinə malik olmaq lazımdır. “Əgər mən onun kimi yaşaya bilmirəmsə, deməli, onu öz səviyyəmə endirməliyəm” fəlsəfəsi insanı daxildən gəmirirsə, həmin rəhbər ətrafındakılara bədbəxtlikdən başqa heç bir şey verə bilməz.

Ən dəhşətlisi isə “başqalarının bədbəxtliyindən ləzzət almaq” fəlsəfəsi ilə mənəviyyatı zəhərlənmiş insanların cəmiyyətdə müəyyən bir mövqeyə çatmasıdır. Belələri müxtəlif müəlliflər tərəfindən bədii, fantastik əsərlərdə yaradılmış İblis obrazının həyatdakı prototipidir. Bu tip insanların hakimiyyəti ələ keçirməsi bütöv bir xalqın bədbəxtliklərinin, faciə və fəlakətlərinin uzunmüddətli davamına səbəb olur. Allah, İblisi özünə rəhbər seçmiş xalqlardan qısa müddətə olsa da üz döndərir, onları çətin həyat imtahanına çəkir. Lakin qətiyyətli mübarizə aparmadan, qurban vermədən, əziyyət çəkmədən İblisdən qurtulmağın qeyri-mümkünlüyü müqəddəs kitabların hamısında əks olunub.

Bu gün bir daha keçdiyim həyat yoluna nəzər salıram: fəhləlikdən parlament sədri vəzifəsinədək qalxdığım dövrdə konkret iş və yenilikləri öyrənmək üçün daimi mütaliə nəticəsində əldə etdiyim mühəndislik, idarəçilik, iqtisadçı və siyasətçi professionallığı ilə yanaşı, hər zaman daxilimdə başqalarının sevincindən, xoşbəxtliyindən zövq almaq hissi, fəlsəfəsi yaşayıb. Təcrübə ilə əldə edilməsi mümkün olmayan bu fəlsəfə, bu hiss Allahın insanlara verdiyi böyük bir qabiliyyət, keyfiyyətdir. Bütün ömrüm boyu ətrafımda olan insanların xoşbəxt yaşaması üçün əlimdən gələn hər şeyi etmişəm. Bəzən, birinin problemlərinə dayaq olub bədbəxtliyini aradan qaldırmasam belə, ona biganə də qalmamışam. Direktor olanda da fəhlələrlə pendir-çörək yemişəm, evlərində qonaq olmuşam. Əlbəttə, qanun-qaydaya əməl etməyənləri, nizam-intizamı pozanları qətiyyətlə cəzalandırmışam. Ümumiyyətlə, qanun pozuntularına qarşı həmişə barışmaz mövqedə olmuşam. Ancaq cəzalandırdıqlarımın, demək olar ki, heç biri məndən inciməyib, çünki buraxdıqları səhv dərinliyi ilə onlara izah olunub.

Fikrimcə, başqalarının əzab-əziyyəti üzərində özünün xoşbəxtlik fundamentini qurmaq cinayətdir. Normal insan ancaq başqalarının xoşbəxtliyinin bünövrəsində öz firavanlığını qurmalıdır.

Ümumiyyətlə, insanın öz həyatını xoşbəxt və nikbin qurması üçün çoxmu şey lazımdır? Vəzifə, puldurmu xoşbəxtliyin açarı? Mənalı ömür sürmək nə deməkdir? Axı, ömür ölçü vahidi deyil ki, onun etalonu olsun… Bu məsələ haqda fikirlərimi bir qədər açıqlamaq istəyirəm. Çünki əsas məqsədim Azərbaycan xalqını, ayrılıqda hər bir vətəndaşımızı mənalı, şərəfli, xoşbəxt bir ömürlə təmin edtmək ideyamı həyata keçirməkdir – başqa sözlə, ölkədə hər kəsin öz təhsili, bacarıq və qabiliyyəti, şəxsi keyfiyyətlərinə görə həyatdan ona çatacaq payı götürməsinə imkan verən şəraiti yaratmaqdır.

“Gələcək nəsillər naminə bu gün biz istənilən əzab-əziyyətə dözək” və ya “Bu dünyada əzabla yaşasaq, o dünyada bizim üçün yaxşı olacaq” şüarlarını qətiyyətlə rədd edir, xalqın başını belə şüarlarla tovlayanlara da nifrət edirəm. Çünki insan həyata bir dəfə gəlir, ona görə də bütün mənəvi və maddi nemətlərdən istifadə etmək şansına malik olmalı, gələcək nəsillərimiz üçün daha gözəl, daha zəngin baza yaratmalıdırlar.

Uzunmüddətli fəlsəfi-psixoloji analizlər göstərir ki, mənalı, xoşbəxt həyata yaşayışın yalnız bir komponenti ilə (məsələn, kifayət qədər pulun olması) nail olmaq mümkün deyil. Haram yolla pul mənimsəyən insanların normal pul qazanmaq mədəniyyətinin olmamaları bir, pul xərcləmək mədəniyyətinə malik olmamaları isə daha faciəli sosial bəladır.

Bu gün qumarxanalarda böyük pullarla qumar oynayanların hamısı haram pul mənimsəyənlərdir. Öz zəhmətiylə pul qazanmayanları hakimiyyətin heç bir pilləsinə buraxmaq olmaz. Bu insanların istəyindən asılı olmayaraq, mənəviyyatları, mentalları, ideologiyaları puçdur, dağıdıcıdır və cəmiyyəti mənəvi pozğunluğa sürükləyir. Şəxsin fiziki, professional, intellektual zəhmətinin pul şəklində maddiləşməsi onun həyatda özünütəsdiqi kimi ortaya çıxdığından, həmin adamda qürur hissi doğurduğu halda, haram pul, tutduğu vəzifədən asılı olmayaraq, insanlarda daimi qorxu, təşviş hissi yaradır, istər-istəməz onları anormal həyat tərzinə sürükləyir, dərindən anlamasalar da, əslində onları cılızlaşdırır və bədbəxtliyə yuvarladır.

Vətəndaşların normal yaşayışının əsas təminatı, ilk növbədə, onların qanunlar çərçivəsində tamamilə azad, sərbəst yaşaması, öz təşəbbüslərində müstəqil olmasıdır. Əgər ölkədə bu vacib şərt mövcud deyilsə, vətəndaşların, bütövlükdə xalqın ümumi xoşbəxtliyindən, xoş gələcəyindən, sabaha inamından danışmaq yersizdir. Azərbaycanın indiki başabəla rəhbərlərindən başqa, azad insanın asılı adamla müqayisədə, ən azı, iki dəfə artıq məhsuldar işləməsi nəzəriyyəsi dünyada hər bir şəxsə məlumdur.

Son illərdə respublikada qul psixologiyasının insanların həyat normasına çevrilməsi prosesi Azərbaycan xalqını əsrlərlə qazandığı müsbət adət-ənənələrdən təcrid etməklə yanaşı, vətəndaşların enerjisinin istənilən vaxt dağıdıcı bir qüvvəyə çevrilmək təhlükəsinə gətirib çıxarmışdır. Kölənin, qulun intiqamının daha amansız olduğunu yenidən sübut etməyə ehtiyac yoxdur. Bu gün Azərbaycanda aparılan siyasətin nəticəsində millətimizin dərin böhran keçirdiyini, deqradasiyaya uğradığını görməmək mümkünsüzdür.

Əgər şərti olaraq, 1985, 1993, 2001-ci illərdə azərbaycanlılar arasında aşağıdakı suallar əsasında sorğu aparılsaydı, göstərilən müvafiq cavabları almaq mümkün olardı:

1.    Azərbaycanda dövlət məmurları rüşvət alırlarmı?

– 1985-ci ildə 30%, 1993-cü ildə 15%, 2001-ci ildə 0% “yox” cavabını verərdi.

2. Azərbaycan məhkəmələri ədalətlidirmi?

– 1985-ci ildə 40%, 1993-cü ildə 20%, 2001-ci ildə 0% yenə “yox” cavabını verərdi.

3. Azərbaycanda insan hüquqlarını müdafiə edən dövlət orqanları varmı?

– 1985-ci ildə 30%, 1993-cü ildə 15%, 2001-ci ildə 0% “yox” cavabını verərdi…

Qısa bir müddətdə pessimist əhval-ruhiyyənin bu səviyyədə düşməsi, inamın itirilməsi istənilən xalq üçün faciədir.

Bu gün ali məktəblərdə oxuyan gənclərə “Universitetdən sonra Azərbaycanda iş tapmağa, normal işləməyə ümidin varmı?” sualı ilə müraciət olunsa, 99 faizi bu məsələni rüşvətsiz, bir klanın dəstəyi olmadan  həyata keçirməyin qeyri-mümkün olduğunu söyləyəcək. Gənclər öz xarakterlərinə görə optimist olurlar. Gənclərin belə bir pessimist əhval-ruhiyyədə olması xalqın mənəviyyatına qarşı aparılan əxlaqsız siyasətin hansı səviyyədə olduğunu göstərir.

Zəhmətlə qazanılmış pul, var-dövlət vətəndaşların azadlığının, müstəqilliyinin qarantı, ölkənin inkişafının əsas şərtidir. Ona görə vətəndaşları kasıb olan ölkədə demokratiya heç vaxt tam qələbə çala bilməz. Vətəndaşların varlı olması ölkədə keçiriləcək iqtisadi reformalarla birbaşa bağlıdır. İqtisadi reformaların əbədiliyi isə siyasi reformalardan keçir. Ölkədə elə bir şərait yaradılmalıdır ki, hər bir şəxs nəinki idarəçilikdə iştirak etmək imkanına malik olsun, həmçinin özünü dövlət institutlarının birbaşa yaradıcısı kimi hiss etsin.

“Diktatorla Üz-Üzə” Kitabından

Ardı Var

Rasul Guliyev - Rəsul Quliyev haqqında

Rasul Guliyev is the former Speaker of the Parliament of Azerbaijan (1993-1996) and is currently leader of the Open Society Party, one of Azerbaijan’s opposition parties. He is a passionate proponent of democracy. He actively participates in efforts to secure democracy and human rights in Azerbaijan, an oil-rich nation by the Caspian Sea and a former Soviet Republic. He writes and speaks out forcefully against the dangers of resurgent dictatorships in the former Soviet Republics. Mr. Guliyev resigned from his post as Speaker in 1996 to protest the human rights violations, censorship policies, widespread bribery and corruption, and anti-democratic policies of the Heidar Aliyev regime. Since that time he and his relatives and colleagues have been continually harassed by the government, now headed by Heidar Aliyev’s son, Ilham. Mr. Guliyev and his family live in political exile in the United States. During the past several years Mr. Guliyev has devoted his efforts to writing political and historical books that reveal the realities of life in Azerbaijan today. His books have enjoyed widespread interest in the Azeri diaspora forced to leave their homeland because of political persecution. Millions now live across Europe, in Russia, and the U.S. Recently, when excerpts from his latest book were published in an opposition newspaper in Azerbaijan and the book began selling within Azerbaijan, the government intervened to halt its distribution. Mr. Guliyev has presented briefings to US policy makers in numerous forums, including those sponsored by the National Democratic Institute (NDI), the International Republican Institute (IRI), the Congressional Human Rights Caucus, the Carnegie Endowment for International Peace, and the Kennan Institute of the Woodrow Wilson International Center. He has testified before the US Congress’ Helsinki Commission (Commission on Security and Cooperation in Europe) on the issue of Elections, Democratization, and Human Rights in Azerbaijan. Government Service and Political Involvement Following a career in the oil industry (in 1992 Mr. Guliyev was named Vice President of SOCAR, the State Oil Company of Azerbaijan Republic), and with the advent of Azerbaijan’s independence from the Soviet Union, Mr. Guliyev became involved in the political process in Azerbaijan. He served as Speaker of the Parliament during the early years of independence but became increasingly disenchanted after former KGB General Heidar Aliyev seized power. Since the late 1990’s he has been a leading opposition figure and party leader. In 2005 he was his party’s candidate for the parliamentary elections, but was prevented from returning from exile to Azerbaijan to participate in the election process. In dramatic events, the government closed and sealed off the airport to prevent his plane from landing and arrested many of his supporters. Despite this, he garnered the majority of votes in his precinct – yet the authorities would not validate his victory in this election that international observers decried as marred with irregularities and falsifications. Two years later Mr. Guliyev co-founded the Open Society Party and was elected party leader. Since the 2008 presidential elections, the entrenchment of Ilham Aliyev’s power, and the growing reliance on Azerbaijan by the US, repression in Azerbaijan has increased. Journalists and American-educated Azeri bloggers have been arrested for talking and writing against Ilham Aliyev and his family. The office and home of a leading human rights activist was recently bulldozed by the government. This climate creates dilemmas for the U.S. government which looks to Azerbaijan for energy resources for the West and for cooperation with regional security needs. The next Azerbaijan presidential election will be held in 2013. Ilham Aliyev will be the leading candidate. The opposition in Azerbaijan has been crushed. And under Aliyev’s leadership and direction, the country’s Constitution has been amended to remove term limits and set the stage for Aliyev’s being “president for life.” It is in this context that Rasul Guliyev is renewing his efforts to remind and inform U.S. policy makers of the on-going repression and corruption that plagues Azerbaijan, and encouraging U.S. policy makers to speak out about these realities. Personal Rasul Guliyev is married to Elmira Guliyeva, formerly an oil engineer. He is the father of three and has six grandchildren.

3 Cavab to ““Vətəndaşları Kasıb Olan Ölkədə Demokratiya Heç Vaxt Tam Qələbə Çala Bilməz””

  1. ABŞ-ın məşhur senatoru, Respublikaçı Con Makkeyn Türkiyənin “Hürriyet” qəzetinə müsahibəsində deyib ki,B.Obama Amerikanın Lider dövlət olduguna inanmır və eyni zamanda B.Əsədin indiyə kimi devrilməməsinin səbəbini də onda görür.Həmçinin Con Makkeyn bildirib ki,Respublikaçıların prezidentliyə namizədi Mitt Romni bu məsələnin həllində Türkiyənin mövqeyinə daha yaxındır və Türkiyə ilə yaxından əməkdaşlığa hazırdır”.
    Mən elə düşünürəm ki,B.Obama ikinci dəfə prezident seçilsə mütləq demokratiyanın bütün dünyada bərpası üçün var qüvvəsi ilə həyata keçirəcək.Çünki heç kim istəməzki başladıgı iş kiminsə adına yazılsın.Həm də o prinsipial şəxsdir,və inanıram ki,Azərbaycanda da demokratiya bərpa olacaq.

  2. ƏDALƏTSİZLİKLƏ MÜBARİZƏ Cavabla Sentyabr 23, 2012 11:50 axşam

    Blog sahibini və iştirakçılarını salamlayıram!

    Korrupsioner rəhbərlər indiyə qədər məmurlara deyilirdi ki, al,narahat olma,az faizini həmin məmura verirdi.
    İndi məmura dedilər ki, vəziyyətimiz yaxşı deyil, ehtiyyatlı ol alanda, nəzarət güclənib.

Geri izləmələr/Geri bildirişlər

  1. “İnsanlara Xoşbəxt Olmaq Üçün Çox Şey Lazım Deyil.” | RƏSUL QULİYEV - RASUL GULIYEV - Sentyabr 23, 2012

    […] Əvvəli […]

Cavab qoy

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: